Πεζός που παρασύρθηκε από αυτοκίνητο και υπέστη κάταγμα λαμβάνει ηθική βλάβη 10.000€  ως αποζημίωση για τον τραυματισμό του από το τροχαίο ατύχημα

Η περίπτωση που θα δούμε σήμερα αφορά αποζημίωση πεζού για τον τραυματισμό του από τροχαίο ατύχημα όταν δύο αυτοκίνητα συγκρούονται με συνέπεια το ένα από αυτά να εκτραπεί της πορείας του, να ανεβεί στο πεζοδρόμιο και να παρασύρει τον πεζό που περπατούσε και κατευθυνόταν σε στάση λεωφορείου. Ο πεζός υπέστη κάταγμα του αριστερού του ποδιού (στην ποδοκνημική).Το δικαστήριο επιδικάζει 10.000€ ως ηθική βλάβη του πεζού για τον τραυματισμό του από το τροχαίο ατύχημα.

Ο πεζός εκτός από την αναμφισβήτητη ηθική βλάβη που υπέστη δικαιούται επιπλέον να αποζημιωθεί για τον τραυματισμό του από το τροχαίο ατύχημα και με ό,τι δαπάνησε για να θεραπευτεί (δαπάνες νοσηλείας, ιατρικές δαπάνες, φαρμακευτικές δαπάνες, υπηρεσίες αποκλειστικής νοσοκόμας, δαπάνες φυσιοθεραπειών, έξοδα βελτιωμένης διατροφής, υπηρεσίες τρίτου προσώπου κλπ) και με ό,τι στερήθηκε εξαιτίας του τραυματισμού του από το τροχαίο ατύχημα (διαφυγόντα εισοδήματα από το επάγγελμά του ).

Ας δούμε το ιστορικό του τροχαίου ατυχήματος και το ζήτημα της ηθικής βλάβης του πεζού: «Στις ……. και περί ώρα ….. ο Α οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας …. … φορτηγό αυτοκίνητο κινούνταν επί της οδού Δ, με κατεύθυνση προς την έξοδο της πόλης. Κατά τον ίδιο χρόνο ο Β οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας …………  Ι.Χ. αυτοκίνητο εκινείτο επί της αυτής ως άνω οδού, η οποία διασταυρώνεται κάθετα με την οδό Ε και με αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή προς το κέντρο της πόλης. Ο οδηγός Α μόλις έφθασε στο σημείο συμβολής των προαναφερομένων οδών, έχοντας πρόθεση να εισέλθει επί της οδού Ε επεχείρησε αλλαγή κατεύθυνσης προς τα αριστερά και χωρίς προηγουμένως να θέσει σε λειτουργία τον αριστερό δείκτη κατεύθυνσης (φλας) του αυτοκινήτου του και να ελέγξει την κίνηση των οχημάτων στο αντίθετο ρεύμα πορείας εισήλθε κάθετα εντός αυτού με αποτέλεσμα να επιπέσει επ΄ αυτού και στο πλάγιο δεξιό τμήμα αυτού το αυτοκίνητο του Β, το οποίο εκείνη τη στιγμή διέρχονταν από το προαναφερόμενο σημείο κινούμενο με υπερβολική ταχύτητα άνω των 100 χλμ/ώρα. Μετά τη σύγκρουση των ανωτέρω οχημάτων το πρώτο όχημα εξετράπη της πορείας του, ανήλθε στο πεζοδρόμιο της οδού Χ. και αφού αρχικά προσέκρουσε στον τοίχο του κτιρίου της Ι., στη συνεχεία παρέσυρε τον πεζό Π που βρισκόταν στο πεζοδρόμιο της ανωτέρω οδού και κατευθύνονταν πεζός προς το κέντρο της πόλης, προκειμένου να μεταβεί σε παρακείμενη στάση λεωφορείου και τον τραυμάτισε προκαλώντας σ΄ αυτόν κάταγμα αριστερής ποδοκνημικής. Με βάση τα προαναφερόμενα πραγματικά περιστατικά το ένδικο τροχαίο ατύχημα οφείλεται σε συγκλίνουσα αμέλεια τόσο του Α. όσο και του Β., κατανεμόμενη σε ποσοστό 50% για τον καθένα. Η αμέλεια του πρώτου εναγομένου Α. συνίσταται στο ότι δεν επέδειξε κατά την οδήγηση του προαναφερόμενου οχήματός του την προσοχή, που όφειλε και μπορούσε υπό τις ανωτέρω περιστάσεις να επιδείξει, όπως κάθε μέσος συνετός και ευσυνείδητος οδηγός (άρθρο 330 ΑΚ), έχοντας δε την πρόθεση να εκτελέσει ελιγμό προς τα αριστερά σε σχέση με την πορεία του και να εισέλθει επί της οδού Ε κινήθηκε στο οδόστρωμα της παραπάνω οδού και στο ρεύμα πορείας προς το κέντρο της πόλης χωρίς να βεβαιωθεί ότι μπορούσε να προβεί στην ενέργειά του αυτή χωρίς να δημιουργήσει κίνδυνο επί της οδού επί της οποίας εκινείτο με αποτέλεσμα να παρεμβληθεί στην πορεία του προαναφερόμενου Ι.Χ. αυτοκινήτου του Β με το οποίο και συγκρούσθηκε. Η αμέλεια του Β συνίσταται στο ότι δεν επέδειξε κατά την οδήγηση του προαναφερόμενου οχήματός του την προσοχή, που όφειλε και μπορούσε υπό τις ανωτέρω περιστάσεις να επιδείξει, όπως κάθε μέσος συνετός και ευσυνείδητος οδηγός και συγκεκριμένα δεν οδηγούσε με σύνεση και με διαρκώς τεταμένη την προσοχή του, ούτε ασκούσε τον έλεγχο και την εποπτεία του οχήματός του ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς, λαμβάνοντας δε υπόψη τις επικρατούσες συνθήκες κυκλοφορίας (αυξημένη κίνηση ) δεν μείωσε την ταχύτητα του οχήματός του, ενόψει της διασταύρωσης, αλλά αντίθετα εκινείτο με ταχύτητα η οποία υπερέβαινε κατά πολύ το ανώτατο επιτρεπόμενο στο συγκεκριμένο σημείο όριο ταχύτητας, με αποτέλεσμα να μην μπορέσει, να αποφύγει τη σύγκρουση με το προαναφερόμενο όχημα του πρώτου εναγομένου και τον τραυματισμό του πεζού Π.

Ο ενάγων Π συνεπεία του προαναφερόμενου τροχαίου ατυχήματος και από την πιο πάνω σε βάρος του αδικοπραξία και τον τραυματισμό του, με τις συνέπειες που αναφέρθηκαν, υπέστη ψυχική και σωματική ταλαιπωρία. Δικαιούται, συνεπώς, να αξιώσει χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη. Ενόψει δε των συνθηκών υπό τις οποίες έλαβε χώρα το τροχαίο ατύχημα , του βαθμού του πταίσματος των εναγομένων οδηγών, της έντασης και της έκτασης της σωματικής κακώσεως που υπέστη και των συνεπειών αυτής στην υγεία του (σωματική και ψυχική), καθώς και της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των διαδίκων φυσικών προσώπων, το ύψος αυτής πρέπει να ορισθεί στο ποσό των 10.000 ευρώ. Το ποσό αυτό είναι εύλογο (άρθρο 932 του ΑK) και σύμφωνο με την αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ. 1 του Συντάγματος και 2, 9 παρ. και 10 παρ. 2 της ΕΣΔΑ), όπως αυτή (η αρχή) εξειδικεύεται με την διάταξη του άρθρου 932 του ΑΚ.

Εάν μας χρειαστείτε σας περιμένουμε εδώ

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο πεζός δικαιούται πλήρη αποζημίωση και ηθική βλάβη για τον τραυματισμό του από τροχαίο ατύχημα